Hoog naast hem hangt een parachutist in de lucht. Een onverwachte verschijning, bijna zwevend tussen droom en werkelijkheid. Alsof de parachutist langzaam neerdaalt in deze stille wereld om getuige te zijn van wat nog komen gaat. Zijn aanwezigheid doorbreekt niets; hij lijkt iets toe te voegen aan de stilte, een zwevende gedachte die even zichtbaar wordt.
De kleine vogeltjes in de boom kijken ver weg over het kanaal. Wat zien ze daar? Het glinsterende water achter de dijk, dat zacht rimpelt waar water en dijk elkaar raken? Het landschap wacht. Niet op spanning, maar als een zachte verwachting.Alsof het even stil staat tot er een vervolg komt op de stilte en de rust.Een landschap dat niet vertelt, maaruitnodigt om te luisteren.
